4 grudnia w sali kameralnej MCK o godz.18 zaprezentowany zostanie spektakl „Padamme, Padamme” wg A. Sołżenicyna, przygotowany przez kielecki Teatr „ECCE HOMO”. „Padamme, Padamme” jest przedstawieniem granym w zdecydowanej większości przez bardzo młodych ludzi o bardzo młodych ludziach, którzy są skonfrontowani z ostatecznością- grozą śmierci. Biorąc pod uwagę kult młodości i użycia, w którym wszyscy żyjemy, gest Teatru Ecce Homo- a zwłaszcza młodych aktorów, wybierających taki a nie inny temat- jest niecodzienny i głęboko humanistyczny.
Przedstawienie opowiada w epizodach historię młodych ludzi znajdujących się w szpitalu, na oddziale chorych na raka. Akcja dzieje się 2 lata po śmierci Józefa Stalina w ZSRR. Na sali leżą postaci różnego autoramentu, lecz w obliczu nadchodzącej śmierci okazuje się, że status społeczny i miejsce w hierarchii partyjnej nic nie znaczy. Liczy się przyjaźń, lojalność, przywiązanie i współczucie. A nad tymi uczuciami panują dwastrach przed śmiercią i odwaga bycia sobą. „Padamme, padamme ma filmową strukturę i charakter, tak pod względem wizualnym- odwołuje się do plastyki filmów lat 40- 5o- tych- jak pod względem dramaturgicznym. Całość przedstawienia podporządkowana została logice snu.
Spektakl jest zrobiony precyzyjnie, z humorem, bez sentymentalizmu i ogląda się go jak film w kinie. Chociaż o komunizmie mówi się w „Padamme, padamme” bardzo mało, warto zobaczyć jak w życiu codziennym przekładał się on na detale, poszanowanie godności drugiego człowieka, obyczajowość.
Spektakl jest zrobiony precyzyjnie, z humorem, bez sentymentalizmu i ogląda się go jak film w kinie. Chociaż o komunizmie mówi się w „Padamme, padamme” bardzo mało, warto zobaczyć jak w życiu codziennym przekładał się on na detale, poszanowanie godności drugiego człowieka, obyczajowość.
